یکی از مشکلات جامعه ما در طول تاریخ تمدن، عدم تبیین و تدوین مکتوبی است سرشار از تجربیات گرانقدر که در گذر روزگار با دشواری بدست آمده اند، و چه بسا این کمبود موجب شده است که این تجربیات بدون استفاده مانده و یا در مواردی به آسانی از کف رفته باشند.

فرهنگ شفاهی در ضبط و انتقال علم و فرهنگ و هنر اگرچه لازم بوده است اما هرگز کافی نبوده است. بویژه در شرایطی که ابزار و وسایل ثبت و نشر تجربیات موجود بوده است. این اهمال در طول تاریخ به تدریج موجبات نقصان، کم دانشی و نهایتاً عقب ماندگی در اغلب زمینه های زندگی را فراهم آورده است.